blog.vasilakism.gr

Το άρθρο 14 του Συντάγματος της Ελλάδας αναφέρει:
1. Ο καθένας μπορεί να εκφράζει και να διαδίδει τις σκέψεις του προφορικά, γραπτά και μέσω του τύπου, τηρώντας τους νόμους του Κράτους.
2. Ο τύπος είναι ελεύθερος. Η λογοκρισία και κάθε άλλο προληπτικό μέτρο απαγορεύονται.

Χάρτης Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, άρθρο 10:
Ελευθερία σκέψης, συνείδησης και θρησκείας
1. Κάθε πρόσωπο έχει δικαίωμα στην ελευθερία σκέψης, συνείδησης και θρησκείας…

και άρθρο 11:
Ελευθερία έκφρασης και πληροφόρησης
1. Κάθε πρόσωπο έχει δικαίωμα στην ελευθερία έκφρασης. Το δικαίωμα αυτό περιλαμβάνει την ελευθερία γνώμης και την ελευθερία λήψης ή μετάδοσης πληροφοριών ή ιδεών, χωρίς την ανάμειξη δημοσίων αρχών και αδιακρίτως συνόρων.

Το άρθρο 18 της Οικουμενικής Διακήρυξης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα:
Κάθε άτομο έχει το δικαίωμα της ελευθερίας της σκέψης, της συνείδησης και της θρησκείας, στο δικαίωμα αυτό περιλαμβάνεται η ελευθερία για την αλλαγή θρησκείας ή πεποιθήσεων, όπως και η ελευθερία να εκδηλώνει κανείς τη θρησκεία του ή τις θρησκευτικές του πεποιθήσεις, μόνος ή μαζί με άλλους, δημόσια ή ιδιωτικά, με τη διδασκαλία, την άσκηση, τη λατρεία και την τέλεση θρησκευτικών τελετών.

και το άρθρο 19:
Καθένας έχει το δικαίωμα της ελευθερίας της γνώμης και της έκφρασης, που σημαίνει το δικαίωμα να μην υφίσταται δυσμενείς συνέπειες για τις γνώμες του, και το δικαίωμα να αναζητεί, να παίρνει και να διαδίδει πληροφορίες και ιδέες με οποιοδήποτε μέσο έκφρασης, και από όλο τον κόσμο.

Πιστεύω να κατανοείτε τους λόγους της αναφοράς. Κατά παράβαση των παραπάνω, την οποία άμεσα ή έμμεσα δεν θα σχολιάσω εδώ, μου απαγορεύτηκαν προσωρινά οι αναρτήσεις. Οχι γιατί φοβάμαι.
Δεν το έκανα σε άλλες εποχές. Δεν το έκανα όταν κάποιοι δεν τολμούσαν ούτε εφημερίδα ν’ αγοράσουν. Δεν το έκανα όταν για να μιλήσεις σ’ ένα αμφιθέατρο, έπρεπε να σκεφτείς σοβαρά τις συνέπειες. Οσο έχω καθαρή συνείδηση, και την έχω, δεν μέτρησα ποτέ τις συνέπειες. Τι όποιες συνέπειες. Δεν θα το κάνω, γιατί απλά μπορώ να το κάνω οπουδήποτε αλλού, εκτός από εδώ!

Εχω δεχθεί πάμπολλες επιθέσεις επειδή τόλμησα να ταράξω τα λιμνάζοντα ύδατα σε μια μικρή πόλη. Υβρεις, συκοφαντίες, διασυρμό της προσωπικότητας μου. Προσβολές και απειλές. Ηταν αναμενόμενο. Τώρα θα δεχθώ και τα όποια ένδικα μέσα. Μόνο που αυτή τη φορά τα πράγματα θα ξεκαθαρίσουν…

Κατανοητό ότι λόγω του ατυχήματος που έγινε στο Ιστρον έπρεπε (και εκ των πραγμάτων) να κλείσει η κυκλοφορία.

Σε κάποια στιγμή άνοιξε για το ένα ρεύμα, ενώ για το άλλο ανάλογα με τον προορισμό προωθούνταν μέσω του δρόμου για Πρίνα. Λογικό για όσα πήγαιναν προς Ιεράπετρα, αλλά όχι για όσα πήγαιναν προς Σητεία. Το πιο ακραίο ήταν πως επιτρεπόταν να περάσουν τα οχήματα προς Παχειά Αμμο, αλλά όχι όσα πήγαιναν προς Σητεία!

Οσοι πηγαίνουν προς Σητεία, περνούν έξω από την Παχειά Αμμο, αλλά είχαν άλλη ρύθμιση παρότι μεγαλύτερη η απόσταση από τον προορισμό τους, άρα θα ήταν λογικό να ταλαιπωρηθούν λιγότερο. Οι προσπάθειες να να δωθεί μια λογική εξήγηση, υπήρξαν άσκοπες.

Πολύς κόσμος πήγε μέσω Ιεράπετρας (αφού το πρόβλημα κράτησε μέχρι αργά το απόγευμα), ταλαιπωρούμενος αφάνταστα χωρίς λόγο. 
Η μόνη εξήγηση που βρήκα, είναι πως αυτός που το αποφάσισε δεν ήξερε την γεωγραφία του νομού.

Την  Παρασκευή, ο Υφυπουργός Εθνικής Αμυνας κ. Γιάννης Πλακιωτάκης, ως πολιτικός προϊστάμενος του ΑΣΑΕΔ, κήρυξε την έναρξη των Πανελλήνιων Αγώνων Ελληνορωμαϊκής Πάλης.

Παρόντες ο Νομάρχης Λασιθίου κ. Αναστασάκης και ο Πρόεδρος του ΟΝΑΔΑΝ κ. Μπελούκας. Απών ο Δήμαρχος Αγίου Νικολάου, όπως και όλοι οι Αντιδήμαρχοι. Υποθέτω ότι δικαιολογίες μπορούμε να ακούσουμε πολλές. Το αν στέκουν, είναι άλλο θέμα…

Για την ενημέρωση σας, στους αγώνες μετείχαν Ολυμπιονίκες και Πανελληνιονίκες, γεγονός που καταδεικνύει το επίπεδο της διοργάνωσης. Δυστυχώς, από την μια θέλουμε διοργανώσεις και από την άλλη αδιαφορούμε.

Οσα φέρνει η ώρα, δεν τα φέρνει ο χρόνος. Η μεγάλη ταχύτητα δεν θα σας πάει αρκετά γρηγορότερα στον προορισμό.

Μην τρέχετε, μην προσπερνάτε όταν δεν μπορείτε να το κάνετε με απόλυτη ασφάλεια.

Ενας νέος άνθρωπος από τη Νεάπολη, το βράδυ της Τετάρτης έχασε τη ζωή του και βύθισε στο πένθος δύο οικογένειες.

Με την ευκαιρία να σημειώσω ένα πρόβλημα που έχω παρατηρήσει από την αρχή. Είναι το δίκτυο της ΔΕΗ που έχει εγκατασταθεί (σχετικά πρόσφατα) σε αρκετά σημεία του εθνικού δικτύου, δίπλα από τον δρόμο και αρκετές φορές χωρίς να μεσολαβεί κιγκλίδωμα.

Λογικό είναι πως αυξάνεται κατακόρυφα ο κίνδυνος σοβαρών ατυχημάτων. Οι μπάρες μπορεί να υποχωρήσουν λόγω της σύγκρουσης και να οδηγήσουν τελικά σε μια πολύ σοβαρότερη όπως αυτή που βλέπετε. Σκεφτείτε πόσο σοβαρότερο είναι το πρόβλημα όταν ούτε αυτές υπάρχουν. Παράδειγμα στην διαδρομή προς Νεάπολη…

Κατά την άποψη μου είναι εγκληματικό και πρέπει να απομακρυνθούν. Αναρωτιέμαι δε, ποια αρμόδια αρχή έδωσε άδεια να τοποθετηθούν τόσο κοντά στην λωρίδα κυκλοφορίας.

Θα το επαναλάβω. Μην τρέχετε και μην κάνετε επικίνδυνες προσπεράσεις.

Το απόγευμα της Πέμπτης 3/9/2009, έγινε μια συνάντηση με τον Νίκο Γιαννικάκη. Ειπώθηκαν αρκετά και δόθηκαν αμοιβαίες εξηγήσεις.

Συνομολογήσαμε πως από την αντιπαράθεση δεν υπήρχε πρόθεση να βλάψει κανείς την τιμή και υπόληψη του άλλου, ούτε υπέκρυπτε κάποια εμπάθεια ή πρόθεση συκοφάντησης.

Στην λήξη της διένεξης, συνέβαλε η κοινή άποψη πως ο χειρότερος συμβιβασμός είναι το καλύτερο δικαστήριο. Ουσιαστικά, όσα ελέχθησαν δεν αποτελούν συμβιβασμό για κανέναν, απλά εκτιμήθηκε με ψυχραιμία η κατάσταση.

Θεωρήθηκε, πως μια πολιτική διένεξη δεν υπήρχε λόγος να καταλήξει στα δικαστήρια, επειδή μερικά σχόλια ένθεν και ένθεν περιείχαν το στοιχείο της υπερβολής.

Κατόπιν των παραπάνω, το θέμα θεωρείται ουσιαστικά λήξαν και από τις δύο πλευρές και κάθε δικαστική αντιπαράθεση δεν έχει πλέον λόγο συνέχισης.  
Παρόλα αυτά τυπικά, λόγω ύπαρξης της προσωρινής διαταγής, η παρούσα ανάρτηση που δημοσιοποιεί την συμφωνία μας, δεν μπορούσε να δημοσιευτεί στο Ιστολόγιο μου. Σήμερα το θέμα έληξε με την απόσυρση των ασφαλιστικών μέτρων και για το λόγο αυτό επίσημα μέσα από το Ιστολόγιο ενημερώνω σχετικά.

Τέλος πάντων, έστω και έτσι αποφάσισε ο Δήμος να γιορτάσει την «Ημέρα χωρίς Αυτοκίνητο«. Και πως το κάνει αυτό; Με παραινέσεις!

Γιατί ρε παιδιά; Ετσι νομίζετε πως κάτι κάνατε; Στο ποδάρι τα αποφασίζετε όλα; Τότε προς τι οι αναβολές και οι δικαιολογίες¹;

Χωρίς ιδιαίτερη σκέψη, θα έλεγα πως μια καλή ιδέα θα ήταν να υπάρχουν σε κομβικά σημεία δημοτικοί αστυνομικοί ή και άλλοι υπάλληλοι του Δήμου (πχ σχολικοί τροχονόμοι) που θα κατευθύνουν τα οχήματα σε χώρους στάθμευσης και θα παρακινούσαν τον κόσμο να χρησιμοποιήσει το αστικό, το οποίο θα μπορούσε να κάνει ένα πιο ολοκληρωμένο δρομολόγιο, ενώ η μετακίνηση θα ήταν ΔΩΡΕΑΝ.

Διαβάζω:

Επιλέξτε το ποδήλατο στις μετακινήσεις σας διότι δεν ρυπαίνει, είναι αθόρυβο, είναι οικονομικό, δεν καταλαμβάνει χώρο, είναι αγχολυτικό και διώχνει το στρες.

Βρε τι μας λέτε; «Είναι αγχολυτικό και διώχνει το στρες»; Είναι άλλο το άγχος και άλλο το στρες;

Αντε, να παραβλέψω τις ανοησίες που διαβάζω. Εχετε μήπως φτιάξει πουθενά χώρους στάθμευσης ποδηλάτων; Μήπως υπάρχουν και μου έχουν διαφύγει; Και πάλι να το ξεπεράσω και αυτό. Εχετε δει τι χάλι έχουν οι δρόμοι; Αν μπορούν να κυκλοφορήσουν άνετα χωρίς να πάθουν ζημιά τα ποδήλατα; Εχω απηυδήσει από την κατάσταση. Καρούμπαλα, λακκούβες, σπασμένα γυαλιά, κλπ.

Ειλικρινά βλέποντας το μέγεθος της υποκρισίας, μου έρχεται σήμερα (Τρίτη) ημέρα του εορτασμού, να μην χρησιμοποιήσω καθόλου το ποδήλατο. Ούτε για μετακίνηση, ούτε για άθληση.  Διαμαρτυρία στον εμπαιγμό, στην έλλειψη πραγματικού ενδιαφέροντος, στην υποτίμηση της νοημοσύνης όλων μας.

Ωρες – ώρες αισθάνομαι πως απευθύνομαι σε κουφούς. Αλλά που θα πάει, είτε τους αρέσει είτε όχι θα τους τα γράφω μέχρι να μην μπορούν άλλο να τα παραβλέπουν.

Την Τετάρτη 16 Σεπτεμβρίου, αναφέρθηκα στην «Ευρωπαϊκή Εβδομάδα Μετακίνησης» που ξεκινούσε εκείνη την μέρα¹.

Ο Δήμος Αγίου Νικολάου τελικά «ξύπνησε» (;). Με δελτίο τύπου του μας ενημερώνει πως στις 22 Σεπτεμβρίου είναι η «Ημέρα χωρίς Αυτοκίνητο»². Οσο για άλλες εκδηλώσεις, σε ανακοίνωση του αναφέρει:

Στα πλαίσια της «Ευρωπαϊκής Εβδομάδας Κινητικότητας» (16-22/09/2009) ο ποδηλατικός γύρος της πόλης του Αγίου Νικολάου και της Ελούντας καθώς και οι λοιπές εκδηλώσεις θα μεταφερθούν το Σάββατο 10 Οκτωβρίου 2009, λόγω των παρακάτω παράλληλων εκδηλώσεων αλλά και των Εκλογών της 4ης Οκτωβρίου.
α) Εορταστικό αφιέρωμα για την  Παγκόσμια Ημέρα Τουρισμού (25-26-27/ 09)
β) Αγώνες Πάλης Ενόπλων Δυνάμεων και Σωμάτων Ασφάλειας (25-26/09)

Δεν καταλαβαίνω γιατί οι παραπάνω δραστηριότητες (μεταγενέστερες μάλιστα) επηρεάζουν την «Ευρωπαϊκή Εβδομάδα Μετακίνησης». Ο εορτασμός της γίνεται από 16 έως 22 Σεπτεμβρίου. Υπάρχει καμιά άλλη που να συμπίπτει και να δικαιολογεί την αναβολή; Οχι. Τότε προς τι η αναβολή;

Οι εκδηλώσεις μπορούσαν και έπρεπε να είχαν προγραμματιστεί μέσα στην εβδομάδα εορτασμού. Απ’ ότι είδα, τις εκδηλώσεις έχει αναλάβει η «Δημοτική Επιτροπή Περιβάλλοντος Αγίου Νικολάου» . Είχε αναλάβει κάποια άλλη υποχρέωση και δεν πρόλαβε να προγραμματίσει και να διοργανώσει τις εκδηλώσεις; Οχι. Τότε και αυτό το επιχείρημα σαθρό.

Το θέμα είναι ότι ξεχάστηκαν και όταν το έγραψα ήταν αργά. Ερχονται την τελευταία μέρα και με διάφορες προφάσεις και ανόητες δικαιολογίες προσπαθούν να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα.

Να ‘μαστε πάλι εδώ!

Εννοώ ότι ήρθε πάλι η ώρα του διλήμματος πριν από τη κάλπη.

Μου βάζουν δύσκολα. Τι να ψηφίσω? ‘Η να μη πάω πάλι? Να ψηφίσω τον Μέγα Κ. Καραμανλή του οίκου των Καρμανλήδων ή τον αυτοκράτορα Γ. Παπανδρέου του οίκου των Παπανδρέου?

Το ξέρω, πάλι είμαι ο στόχος (κάποτε ήμουν στόκος…). Με λιβανίζουν όλη μέρα, με παρακαλάνε, με απειλούν, με δελεάζουν. Το κάνανε και άλλες φορές, πολλές φορές εμένα ή τα τανκς, οπισθοδρόμηση ή πρόοδος). Προσπαθώ να τους αποφύγω αλλά δεν μ’ αφήνουν ήσυχο.

Από μικρός είχα συνηθίσει στη λιτότητα. Θυμάμαι τον πατέρα μου που μου έλεγε, ‘μικρέ πολλά ζητάς’. ‘Μα ρε μπαμπά μια μπάλα ζήτησα’…

Αργότερα μετά την μεταπολίτευση θυμάμαι τον παππού Καραμανλή να λέει ‘σφίξε το ζωνάρι’. Σκέφτηκα ‘ αφού το λέει ο πρωθυπουργός δίκιο θα έχει! Βάζω το ζωνάρι μια τρύπα πιο μέσα. Επτά χρόνια αργότερα θα με αναλάβει ο αεράτος Αντρίκος. Κάποια στιγμή τον άκουσα να λέει ‘Τσοβόλα δώστα όλα’. Ποια ήταν αυτά τα ‘όλα’? Μήπως ήταν δικά μου? Μετά από λίγο καιρό ακούστηκε να λέει, ‘λιτότητα, σφίξτε το ζωνάρι’. Άντε άλλη μια τρύπα πιο μέσα, αφού το λέει ο Αντρίκος… αλλά κάπου εκεί άρχισε να καθαρίζει το μυαλό μου. Όταν κατάλαβα πια τι συμβαίνει ήταν αργά. Με πρόλαβαν οι άλλοι. Οι μισοί κλέβανε για να μη τους κλέψουν οι άλλοι μισοί και όλοι μαζί το κράτος. Και όλα αυτά με τις ευλογίες του κράτους για να έχουν να λένε, ‘όλοι είμαστε συνένοχοι’.

Το 1996 ήρθε ο Κωστάκης με το κινέζικο χαμόγελο. Χάρισε τον Οτζαλάν και τα Ιμια στους Τούρκους αλλά σε μένα τίποτα. Ισα – ίσα που μου ζήτησε και αυτός να σφίξω κι άλλο το ζωνάρι. Τώρα πλέον αρχίζω να δυσκολεύω την πέψη του ξεροκόματου που τρώω.

Ξανασκέφτομαι εγώ α κακομοίρης. ‘Μα καλά πάλι εγώ φταίω που τρώω πολύ? Οι τράπεζες, οι επιχειρηματίες γιατί αυξάνουν κάθε χρόνο τα κέρδη τους? Έρχεται το Βατερλό του χρηματιστηρίου και ο ξεροκόματος έγινε ντακουλάκι αχώνευτο.

Το 2004 επιτέλους εψήφισα πραγματική αλλαγή και συνάμα κάθαρση. Ψήφισα άλλον έναν Κώστάκη, τον στρουμπουλό. Α! όλα κι όλα μου το είπε ξεκάθαρα, θα ξήλωνε τους νταβατζήδες του ελληνικού λαού. Και επειδή δεν του έφτασαν τα πρώτα 3 χρόνια είπε να επανιδρύσει το κράτος και μου ζήτησε ξανά να τον ψηφίσω. Αρχίζω και νοιώθω σαν εκείνο τον κακομοίρη από τους 10 μικρούς Μήτσους του Λάκη. Του έδωσα άλλα 4 χρόνια αλλά αυτός μετά από 2 χρόνια έρχεται τώρα να μου ζητήσει άλλα τέσσερα!!!

Αυτή τη φορά θα του δώσω 5 και ίσως άλλα 5, ξέρετε εσείς…

Ο Κωστάκης ο στρουμπουλός δεν άλλαξε απολύτως τίποτα όλα αυτά τα χρόνια, απλά συνέχισε την ελεεινή πολιτική, που μπορώ να ασκήσω και εγώ ο στόκος, που άσκησε ο παππούς (να μη πάω παλιότερα) και οι διάδοχοί του στον πρωθυπουργικό θώκο μέχρι σήμερα. Αγρια λιτότητα, σκάνδαλα, αυτοκτονίες, τραπεζικά όργια, τρικούβερτα γλέντια με τα λεφτά μου, βίλλες – αναψυκτήρια – μοναστήρια, κυκλώματα σφετερισμού του δημοσίου χρήματος, όργια διορισμών, αναξιόπιστοι δικαστικοί και αστυνομία, ανυπαρξία υπουργών στο εσωτερικό και εξωτερικό για να προασπίσουν τα συμφέροντα μου. Αυτός είναι κύριοι ο νεοέλληνας. Γιατί να δουλέψει όταν τον ‘δουλεύουν’ οι άρχοντες του.

Σήμερα κύριοι δεν είμαι σε δίλημμα ποιόν από τους δύο να ψηφίσω. Όχι. Εγώ ο στόκος, ξεστόκαρα πια. Δε θα ψηφίσω ούτε τον νυν ανίκανο, ούτε τον πρώην υποκριτή που έβλεπε και δε μιλούσε. Ούτε το ένα κόμμα τον οργίων, ούτε το άλλο της διαφθοράς.

Αυτοί δεν είναι Έλληνες. Δεν θέλω να με διοικούν πια.

Το δίλημμα μου είναι ποιόν άλλον να ψηφίσω για να κάνει την χώρα μου περήφανη μαζί και μένα γι αυτή.

Η Αριστερά έχει μείνει στην εποχή του πετροβολήματος και της σφεντόνας, οι δε υπόλοιποι αριστεριστές προσπαθούν να βρουν μια ταυτότητα. Σίγουρα δε θα χαραμίσω τη ψήφο μου σε ένα κόμμα που θέλει να βάλει να με κυβερνήσει η Πετρούλα και ο Ψινάκης. Για τους υπόλοιπους δε θα χαραμίσω καθόλου φαιά ουσία γιατί απλά αυτοί δεν έχουν καθόλου.

Πάλι με βλέπω να πηγαίνω για μπάνιο αντί για τη κάλπη και μετά να δω κανα δυο να περάσει η ώρα.

‘Οσο για την επόμενη μέρα, το είπε ο Γιωργάκης. Θα ζήσω τις 100 μέρες αναγέννησης των νεοελλήνων. Δουλειά, δημιουργία, αξιοκρατία, ιδιοτέλεια, καταξίωση.

Από 1/01/2010 θα αρχίσω να απολαμβάνω τους καρπούς των 100 ημερών.

‘Ε! ρε γλέντια που θα κάνουμε’, που έλεγε και ο καραγκιόζης.

Κείνο που με τρώει, κείνο που με σώζει
είναι π’ ονειρεύομαι σαν τον καραγκιόζη

Φίλους και εχθρούς στις φριχτές μου πλάτες
όμορφα να σήκωνα, σαν να ’ταν επιβάτες

Λευκό μου σεντονάκι, λάμπα μου τρελή
ποιο φορείο θα μάς κουβαλήσει στην εντατική…

Βάλε στη σκιά σου τούτο τον νεοέλληνα
που δεν ξέρει τι να ψηφίσει, τι να ψηφίσει…

Ο Αη Σιχτήρης

Αυτή είναι  η πιο επιεικής περιγραφή των  όσων συμβαίνουν σε αυτή τη πόλη τον  τελευταίο καιρό.

‘Εχουμε λοιπόν και λέμε:

Κυβερνήτες που  αδιαφορούν για τις πραγματικές  ανάγκες, και ακόμα κι όταν προγραμματίζουν την ίδρυση ενός σχολείου, πετούν στους «αποκάτω» την ευθύνη χωροθέτησης….και ανέγερσης.

Κυβερνήτες που  φτιάχνουν πολυδαίδαλες και ασυνάρτητες  ρυθμίσεις με σκοπό να αποφύγουν  τον κεντρικό σχεδιασμό και άρα  την κεντρική ευθύνη για τη δημιουργία και λειτουργία των σχολείων. Αποτέλεσμα: Άλλος αγοράζει το οικόπεδο (Ο δήμος και συνήθως όπου βρει διαθέσιμα και φτηνά οικόπεδα κι όχι με βάση κάποιο αναπτυξιακό σχεδιασμό). Άλλος χτίζει το σχολείο (Ο Ο.Σ.Κ. και συνήθως με μοναδικό γνώμονα τη φτηνότερη κατασκευή-βλέπε λυόμενα). Άλλος κάνει τις μελέτες (Νομαρχίες, με τις γνωστές καθυστερήσεις από τα γνωστά προβλήματα υποστελέχωσης ). Άλλος αναλαμβάνει να συντηρεί (Ο Δήμος που ελλείψει πόρων θα δικαιολογεί νέες αυξήσεις στα τιμολόγιά του). Με λίγα λόγια….Μπάχαλο.

Και σαν να μη μας έφταναν όλα αυτά έχουμε και  συμπληρωματική δυσλειτουργία με την  «από τα κάτω» ελλειμματικότητα:

Διευθυντές δευτεροβάθμιας που λειτουργούν σαν κυβερνητικοί τοποτηρητές περισσότερο, παρά σαν συνδρομητές λύσεων στα οξυμένα προβλήματα στέγης. Και με ένα ύφος προστακτικής για να αποδείξουν (πιθανά μόνο στον εαυτό τους), την ισχύ μιας εξουσίας που έχει σύντομη ημερομηνία λήξεως…

Τοπικοί άρχοντες, που αντί να γίνονται ηγέτες λαϊκών διεκδικήσεων, σου το παίζουν νταραβερτζήδες.

Σου υπόσχονται ότι έχουν καλές γνωριμίες  και θα σου επιλύσουν τα προβλήματα. Καταφέρνουν όμως μόνο να περιπλέκουν  ακόμα περισσότερο τα προβλήματα, εξυπηρετώντας πελατειακές αντιλήψεις που θα τους εξασφαλίσουν κουκιά για  τις επόμενες εκλογές.

Τοπικοί φορείς, που κουβαλώντας νερό στο μαγγανοπήγαδο της εξουσίας, γεμίζουν με το φαρμάκι της τοπικιστικής διεκδίκησης τις όποιες αποφάσεις για χωροθέτηση…

Και ποιος πληρώνει το λογαριασμό;… γνωστό το παραμύθι. Θα ξαναχώσουν το χέρι στην άδεια τσέπη του πολίτη για να βρεθεί κανένα φράγκο «υπέρ της ανεγέρσεως». Ή θα πάρουν κανένα δάνειο για τα το ξεπληρώνουμε στο διηνεκές. Άλλωστε το να ξαναπληρώσουμε όσα έχουμε πληρώσει 2 και 3 φορές με φόρους και με τέλη, βοηθάει στην εμπέδωση του βαθύτερου νοήματος της «δωρεάν παιδείας» που κάποτε νομίζαμε ότι είχαμε κατακτήσει.

Και μέσα σε όλα αυτά θλίβεσαι γιατί βλέπεις μια ΕΛΜΕ «ωσεί παρούσα» και μια κοινωνία έκπληκτη… παρακολουθούσα

Υπάρχει άραγε  ελπίδα όταν ανάμεσα σε αυτές τις συμπληγάδες άνθρωποι που μίλησαν έγκαιρα και προειδοποίησαν για τα αποτελέσματα αυτής της τακτικής, (όπως ο Κωστής Κοκκίνης εκπρόσωπος των γονέων και κηδεμόνων στη δημοτική επιτροπή παιδείας), προτίμησε να παραιτηθεί προκειμένου να γίνει συναυτουργός της λογικής του παραλόγου.

Τώρα λοιπόν που τα πράγματα έφτασαν στα άκρα, κάποιοι ξύπνησαν. Θα ζητήσουν τώρα τη γνώμη μας για την αντιμετώπιση άμεσα ενός προβλήματος που οι ίδιοι δημιούργησαν….Όμως οι λύσεις που θα προταθούν θα είναι «μπαλώματα». Οι διπλοβάρδιες, η αντιπαιδαγωγική συστέγαση μικρών και μεγάλων παιδιών, η σαρδελοποίηση παιδιών μέσα σε αίθουσες, η μετανάστευση από σχολείο σε σχολείο δεν είναι λύση, αλλά μέρος του προβλήματος. Για αυτό εμείς δεν συναινούμε με το να μετέχουμε σε μια τέτοια συζήτηση.

Αυτό που έχουμε να κάνουμε εμείς είναι να πούμε την αλήθεια στην εκπαιδευτική κοινότητα, την κοινωνία, και προπαντός τη νέα γενιά.

Και η αλήθεια  είναι μία.

Χρειάζεται αγώνας για το δικαίωμα σε μια δημόσια, δωρεάν παιδεία, κεντρικά σχεδιασμένη. Μια παιδεία με επαρκείς πόρους που θα διασφαλίζουν την ποιοτική επάρκεια του συστήματος και τον έγκαιρο προγραμματισμό κάλυψης των αναγκών. Με λίγα λόγια διεκδικούμε μέσα από ένα κίνημα συνεργασίας διδασκόντων, μαθητών και γονιών όλα αυτά που δικαιούμαστε. Για μια κοινωνία που θα διασφαλίζει ισότιμη πρόσβαση στη γνώση σε όλα τα παιδιά. Σε σχολεία όχι κλουβιά-λυόμενα ή τσιμέντου- αλλά σε σχολεία με αισθητική που θα παραπέμπει σε ελεύθερους ανθρώπους, σε ανθρώπους με αισθητική παιδεία και οικολογική ευαισθησία.

ΒΑΣΙΛΗΣ ΧΑΤΖΗΔΑΚΗΣ
(Υποψήφιος  της Δημοτικής Αγωνιστικής Συνεργασίας)